Mikrokontynent Zelandia

Zelandia to mikrokontynent, którego częścią są m.in.: Nowa Zelandia, Nowa Kaledonia, Wyspa Norfolk i Lord Howe. Czasami określana jest jako „ósmy kontynent świata”. Około 94% powierzchni Zelandii znajduje się obecnie pod wodą.

Jak powstała Zelandia?

Oddzielenie od Gondwany

Przed milionami lat od Gondwany, wielkiego, pradawnego kontynentu, oddzielił się fragment skorupy ziemskiej, którego pozostałością jest współczesny mikrokontynent Zelandia.

Odtąd ten fragment lądu pogrążył się we względnej izolacji od innych lądów, co m.in. sprawiło, że ewolucja gatunków w dużej mierze przebiegała inaczej niż w innych częściach świata. Pośrednio wpłynęło to na wyjątkowość przyrody Nowej Zelandii.

Zelandia pod wodą

Po oddzieleniu się od Gondwany Zelandia zaczęła dryfował na północ, stopniowo zanurzając się w oceanie.

Kilkadziesiąt milionów lat temu prawie cała Zelandia znalazła się pod wodą, z wyjątkiem małego skrawka najwyższych łańcuchów górskich. Trwało to wiele milionów lat, ale z czasem niektóre jej części ponownie pojawiły się nad powierzchnią oceanu, m.in. współczesne wyspy Nowej Zelandii.

Okres tego nowozelandzkiego potopu przetrwało wiele gatunków, m.in. moa.

Zlodowacenia w Nowej Zelandii

Półkula południowa, podobnie jak półkula północna, doświadczyła w swojej historii wielu okresów ciepłych i chłodnych. 20 tysięcy lat temu doszło do kulminacji ostatniej wielkiej epoki lodowcowej.

Niskie temperatury spowodowały wtedy narastanie lodowych czap na biegunach, a w konsekwencji zmniejszenie ilości wody w oceanach.

Poziom morza był znacznie niższy niż dzisiaj. Był tak niski, że Wyspa Północna i Wyspa Południowa, a także wiele mniejszych, pobliskich wysp Nowej Zelandii, były ze sobą połączone.

Dopiero gdy na Ziemi zrobiło się cieplej, poziom morza znowu się podniósł i wyspy Nowej Zelandii uległy ponownemu rozdzieleniu.